Autism Spectrum Disorder ( ஆட்டிசம் என்றால் என்ன ) ?

ஆட்டிசம் (Autism Spectrum Disorder – ASD) என்பது ஒரு நரம்பியல்-வளர்ச்சிக் குறைபாடாகும். இது முதன்முதலில் 1940களில் விவரிக்கப்பட்டது. “நரம்பியல்-வளர்ச்சி” என்பது மூளையின் செயல்பாடு மற்றும் வளர்ச்சியில் ஏற்படும் வேறுபாடுகளால் சிந்தனை, கற்றல், தொடர்பாடல், சமூக தொடர்பு, கவனம், நடத்தை மற்றும் இயக்கத் திறன்கள் போன்ற வளர்ச்சிப் பகுதிகளில் வேறுபாடுகள் ஏற்படக்கூடிய நிலைகளை குறிக்கிறது. இத்தகைய நிலைகள் பொதுவாக குழந்தைப் பருவத்தில் தொடங்கி, வயது முதிர்ந்த பின்னரும் தொடரலாம்.

ஆட்டிசம் உலகின் பல பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. ஒவ்வொரு குழந்தையிலும் அதன் வெளிப்பாடு மாறுபடலாம். சிலருக்கு குறிப்பிட்ட துறைகளில் சிறப்பான திறன்கள் இருக்கலாம்; மற்றவர்களுக்கு தொடர்பாடல், கற்றல், சமூக உறவு அல்லது அன்றாட செயல்பாடுகளில் அதிக ஆதரவு தேவைப்படலாம்.

ஆட்டிசத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

• சமூக தொடர்பாடல் மற்றும் சமூக உறவில் வேறுபாடுகள்
• கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அல்லது மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் நடத்தை, ஆர்வங்கள் அல்லது செயல்பாடுகள்
• மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்வதில் சிரமம்
• உணர்வியல் தூண்டுதல்களுக்கு வழக்கத்திற்கு மாறான பதில்கள்

12 மாதங்களில் கவனிக்கக்கூடிய அறிகுறிகள்

• கண்களை நேரடியாகப் பார்ப்பது குறைவாக இருப்பது
• சமூகப் புன்னகை அல்லது மகிழ்ச்சியைப் பகிர்வது குறைவாக இருப்பது
• பேச்சு வளர்ச்சி குறைவாக இருப்பது
• சைகைகளைப் பயன்படுத்தாதது
• பொருட்களை மற்றவர்களிடம் காட்டாதது
• பெயரை அழைக்கும் போது பதிலளிக்காதது

18 மாதங்களில் கவனிக்கக்கூடிய அறிகுறிகள்

• தனிப்பட்ட சொற்களைப் பயன்படுத்தாதது
• செயல்கள் அல்லது சொற்களைப் பின்பற்றுவதில் சிரமம்
• மற்ற குழந்தைகளிடம் குறைந்த ஆர்வம்

எந்த வயதிலும் கவனிக்கக்கூடிய அறிகுறிகள்

• கண் தொடர்பில் சிரமம்
• பெயரை அழைக்கும் போது பதிலளிக்காதது
• ஏற்கனவே பெற்றிருந்த திறன்கள் குறைவடைதல்
• தனியாக இருப்பதை விரும்புதல்
• நண்பர்களை உருவாக்குவதில் சிரமம்
• ஆர்வங்களை மற்றவர்களுடன் பகிர்வதில் சிரமம்
• மற்றவர்களின் உணர்வுகள் மற்றும் முகபாவனைகளைப் புரிந்துகொள்வதில் சிரமம்
• பேச்சு அல்லது மொழி வளர்ச்சி தாமதம்
• கேட்ட சொற்கள் அல்லது வாக்கியங்களை மீண்டும் கூறுதல் (Echolalia)
• வழக்கத்திற்கு மாறான பேச்சு அல்லது குரல் தொனி
• மீண்டும் மீண்டும் விளையாடுதல் அல்லது நடத்தை
• மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் உடல் இயக்கங்கள்
• மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்வதில் சிரமம்
• குறிப்பிட்ட விஷயங்களில் தீவிரமான ஆர்வம்
• ஒலி, ஒளி, தொடுதல், வாசனை அல்லது சுவை போன்ற உணர்வுகளுக்கு வழக்கத்திற்கு மாறான பதில்

மூன்று வயதிற்குள் ஏற்கனவே இருந்த பேச்சு, சமூக அல்லது பிற வளர்ச்சித் திறன்கள் குறைவடைதல் கவனிக்கப்பட வேண்டிய முக்கிய அறிகுறியாகும்.

கண் இயக்கத்தைப் பதிவு செய்தல், EEG அல்லது மூளை ஸ்கேன் போன்ற பரிசோதனைகள் தற்போது ஆட்டிசத்தை உறுதிப்படுத்துவதற்கான வழக்கமான நோயறிதல் கருவிகளாக நிறுவப்படவில்லை.

குழந்தையின் வளர்ச்சி குறித்து பெற்றோர், பராமரிப்பாளர் அல்லது ஆசிரியருக்கு கவலை இருந்தால், தாமதிக்காமல் தகுதியான சுகாதார அல்லது வளர்ச்சி நிபுணரிடம் மதிப்பீடு பெறுவது முக்கியம். ஆரம்பகால அடையாளம் மற்றும் தலையீடு குழந்தையின் நீண்டகால வளர்ச்சி மற்றும் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த உதவும்.

ஆட்டிசத்திற்கான காரணங்கள் என்ன?

ஆட்டிசத்திற்கு ஒரே ஒரு காரணம் இருப்பதாக நிரூபிக்கப்படவில்லை. மரபியல், உயிரியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணிகளின் சிக்கலான தொடர்பு இதில் பங்கு வகிக்கலாம். பல சந்தர்ப்பங்களில் குறிப்பிட்ட காரணத்தைத் தெளிவாகக் கண்டறிய முடியாது.

மரபியல் காரணிகள்

• குடும்பத்தில் ஆட்டிசம் இருப்பது ஆபத்தை அதிகரிக்கலாம்.
• பல நூறு மரபணுக்கள் ஆட்டிசத்துடன் தொடர்புடையதாக ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன.
• சில மரபணு மாற்றங்கள் பெற்றோரிடமிருந்து பெறப்படலாம்; சில மாற்றங்கள் குழந்தையில் புதிதாக உருவாகலாம்.
• சில குறிப்பிட்ட மரபணு நிலைகள் அல்லது வளர்ச்சிக் குறைபாடுகளின் அறிகுறிகள் இருந்தால் மரபணு மதிப்பீடு பரிந்துரைக்கப்படலாம்.

உயிரியல் காரணிகள்

சில ஆய்வுகளில் பின்வரும் காரணிகள் ஆட்டிசத்துடன் தொடர்புடையதாக ஆராயப்பட்டுள்ளன:

• முன்கூட்டிய பிறப்பு
• குறைந்த பிறப்பு எடை
• பிரசவத்தின் போது ஆக்சிஜன் குறைபாடு
• பெற்றோரின் அதிக வயது

கர்ப்பகாலத்தில் பயன்படுத்தப்படும் சில வலிப்பு எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கும் குழந்தையின் வளர்ச்சி ஆபத்துகளுக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன. மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவது குறித்து எப்போதும் மருத்துவரின் ஆலோசனையைப் பெற வேண்டும்.

பராசிட்டமால், epidural analgesia மற்றும் சில மனச்சோர்வு எதிர்ப்பு மருந்துகள் போன்றவற்றுக்கும் ஆட்டிசத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு குறித்து ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன; தற்போதுள்ள ஆதாரங்களை மருத்துவ நிபுணருடன் கலந்தாலோசிப்பது சிறந்தது.

சுற்றுச்சூழல் காரணிகள்

கன உலோகங்கள் மற்றும் சில நச்சுப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட சுற்றுச்சூழல் காரணிகள் குறித்து ஆய்வுகள் நடைபெற்றுள்ளன. ஆனால் இவை ஆட்டிசத்தின் உறுதியான தனிப்பட்ட காரணிகளாக நிரூபிக்கப்படவில்லை.

தடுப்பூசிகள்

MMR உள்ளிட்ட தடுப்பூசிகளுக்கும் ஆட்டிசத்திற்கும் இடையே காரணத் தொடர்பு இருப்பதாக நம்பகமான அறிவியல் ஆதாரம் இல்லை. குழந்தைகளுக்கான பரிந்துரைக்கப்பட்ட தடுப்பூசி அட்டவணையைப் பின்பற்றுவது முக்கியம்.

ஆட்டிசம் எவ்வாறு கண்டறியப்படுகிறது?

குழந்தையின் வளர்ச்சி மற்றும் நடத்தை தொடர்பான ஆரம்பகால பரிசோதனைகள் ஆட்டிசத்திற்கான சாத்தியத்தை அடையாளம் காண உதவும். சந்தேகம் ஏற்பட்டால், குழந்தை தொடர்புடைய நிபுணரிடம் விரிவான மதிப்பீட்டிற்கு அனுப்பப்படலாம்.

நோயறிதல் மதிப்பீட்டில் பொதுவாக:

• வளர்ச்சி வரலாறு
• மருத்துவ வரலாறு
• சமூக தொடர்பாடல் திறன்கள்
• நடத்தை
• குடும்ப வரலாறு
• வீட்டுச் சூழல்
• பள்ளி மற்றும் கற்றல் தொடர்பான தகவல்கள்
• குழந்தையை நேரடியாகக் கவனித்தல்

போன்றவை கருத்தில் கொள்ளப்படும்.

ஆட்டிசத்தை மதிப்பிடுவதற்கு DSM-5-TR (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) மற்றும் ICD-11 (International Classification of Diseases) போன்ற சர்வதேச வகைப்பாட்டு முறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

தேவையான சூழலில் நேரடி அல்லது வீடியோ அடிப்படையிலான மதிப்பீட்டு முறைகளும் துணை கருவிகளாகப் பயன்படுத்தப்படலாம்.

 நோயறிதலுக்கு முன் அல்லது பிறகு என்ன பரிசோதனைகள் தேவை?

ஆட்டிசத்தை கண்டறிவதற்காக வழக்கமாக இரத்தப் பரிசோதனை அல்லது மூளை ஸ்கேன் அவசியமில்லை.

ஆனால் சில பரிசோதனைகள்:

• மரபணு காரணங்களை அடையாளம் காண
• இணைந்துள்ள மருத்துவ நிலைகளை கண்டறிய
• கேட்கும் திறனை மதிப்பிட
• வளர்ச்சி அல்லது மொழித் தாமதத்திற்கான பிற காரணங்களை கண்டறிய

பயன்படுத்தப்படலாம்.

மொழி வளர்ச்சி தாமதம் இருந்தால் கேள்வித்திறன் பரிசோதனை முக்கியமாக இருக்கலாம்.

மரபணு பரிசோதனை குழந்தையின் அறிகுறிகள், குடும்ப வரலாறு மற்றும் பெற்றோரின் விருப்பம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து பரிந்துரைக்கப்படலாம்.

MRI, EEG, இரத்தத்தில் mercury அல்லது பிற கன உலோக பரிசோதனைகள், மலப் பரிசோதனைகள் போன்றவை ஆட்டிசம் நோயறிதலுக்கான வழக்கமான பரிசோதனைகள் அல்ல. குறிப்பிட்ட மருத்துவ காரணம் இருந்தால் மட்டுமே நிபுணர் அவற்றைப் பரிந்துரைக்கலாம்.

ஆதார அடிப்படையிலான சிகிச்சைகள் மற்றும் தலையீடுகள்

ஆட்டிசத்தை “குணப்படுத்தும்” ஒரே ஒரு சிகிச்சை இல்லை. ஆனால் ஆரம்பகால மற்றும் தனிநபருக்கு ஏற்ற தலையீடுகள் குழந்தையின் திறன்கள், சுயசார்பு, சமூகப் பங்கேற்பு மற்றும் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த உதவலாம்.

தலையீட்டின் முக்கிய நோக்கங்கள்:

• உடல்நலம் மற்றும் நல்வாழ்வை மேம்படுத்துதல்
• வளர்ச்சி தாமதங்களை குறைத்தல்
• புதிய திறன்களை வளர்த்தல்
• அன்றாட செயல்பாட்டு திறன்களை மேம்படுத்துதல்
• குடும்பத்தின் ஆதரவு மற்றும் பெற்றோர் திறன்களை வலுப்படுத்துதல்

தலையீட்டுத் திட்டம் ஒவ்வொரு குழந்தையின் தேவைகளுக்கும் ஏற்ப தனிப்பயனாக்கப்பட வேண்டும். பெற்றோர் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களின் பங்கேற்பும் முக்கியமானது.

பயன்படுத்தக்கூடிய தலையீடுகள்

• Augmentative and Alternative Communication (AAC)
• Cognitive Behavioural Therapy (CBT)
• தொடர்பாடல் அடிப்படையிலான தலையீடுகள்
• வளர்ச்சி அடிப்படையிலான தலையீடுகள்
• ஆரம்பகால தீவிர நடத்தைத் தலையீடுகள்
• உணர்ச்சி கட்டுப்பாட்டு பயிற்சிகள்
• Naturalistic Developmental Behavioural Interventions
• விளையாட்டு அடிப்படையிலான தலையீடுகள்
• உணர்வியல் ஆதரவு
• சமூகத் திறன் பயிற்சி
• Visual Supports

மருந்துகள்

மருந்துகள் ஆட்டிசத்தின் அடிப்படை அறிகுறிகளை நேரடியாக சிகிச்சையளிப்பதற்காக பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. ஆனால் ஆட்டிசத்துடன் இணைந்து காணப்படும் சில அறிகுறிகளை நிர்வகிக்க மருத்துவர் மருந்துகளைப் பரிந்துரைக்கலாம்.

பிரச்சினை	பயன்படுத்தப்படக்கூடிய மருந்துகள்
ஆட்டிசத்தின் அடிப்படை அறிகுறிகள்	போதுமான ஆதாரம் இல்லை
ADHD அறிகுறிகள்	Methylphenidate, Atomoxetine, Guanfacine
கடுமையான சவாலான நடத்தை	Risperidone, Aripiprazole – குறுகியகால பயன்பாடு
தூக்கப் பிரச்சினைகள்	Melatonin

மருந்துகளை மருத்துவரின் ஆலோசனையின்றி தொடங்கவோ நிறுத்தவோ கூடாது.

Complementary / Alternative Medicine

Complementary and Alternative Medicine (CAM) என்பது வழக்கமான மருத்துவ சிகிச்சைக்கு மாற்றாக அல்லது கூடுதலாக பயன்படுத்தப்படும் முறைகளை குறிக்கிறது.

பல CAM முறைகளுக்கு ஆட்டிசத்தின் அடிப்படை அறிகுறிகளை மேம்படுத்த போதுமான அறிவியல் ஆதாரம் இல்லை. சில முறைகள் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்.

போதுமான ஆதாரம் இல்லாத அல்லது வழக்கமாக பரிந்துரைக்கப்படாத முறைகளில்:

• Antimicrobial therapy
• Aromatherapy
• Chelation therapy
• Chiropractic / Osteopathy / Craniosacral therapy
• Facilitated communication
• Helminth therapy
• Hyperbaric oxygen therapy
• Immunoglobulin therapy
• Microbiota transfer
• Stem cell therapy
• Vagus nerve stimulation
• Acupuncture
• Amino acid supplements
• Art therapy
• Animal-assisted interventions
• Auditory integration therapy
• Camel milk
• CoQ10
• Dance movement therapy
• Digestive enzymes
• Folinic acid
• Gluten-free / Casein-free diet
• Ketogenic diet
• Mesalazine
• Mindfulness
• Minerals
• Neurofeedback
• Omega-3 supplements
• Probiotics
• Qigong / Massage
• Sulforaphane
• Transcranial direct current stimulation
• Vitamin B12 / B6

போன்றவை அடங்கும்.

சில சூழல்களில் இசை சிகிச்சை அல்லது visual-motor exercises போன்றவை குழந்தையின் குறிப்பிட்ட தேவைகளுக்கு ஏற்ப துணை ஆதரவாக கருதப்படலாம்.

CAM முறைகள் ஆதார அடிப்படையிலான சிகிச்சைகளை மாற்றக்கூடாது. எந்தவொரு கூடுதல் சிகிச்சையையும் தொடங்குவதற்கு முன் அதன் பயன், பாதுகாப்பு மற்றும் செலவு குறித்து நிபுணரிடம் ஆலோசனை பெறுவது அவசியம்.

சமநிலையான மற்றும் சத்தான உணவு, போதுமான உடற்பயிற்சி மற்றும் தேவையான ஊட்டச்சத்து மதிப்பீடுகளும் முக்கியமானவை.

ஆட்டிசத்துடன் தொடர்புடைய பிற நிலைகள்

ஆட்டிசத்துடன் சில குழந்தைகளுக்கு பிற வளர்ச்சி, மனநலம் அல்லது மருத்துவ நிலைகளும் இணைந்து காணப்படலாம்.

நரம்பியல்-வளர்ச்சி நிலைகள்

• கற்றல் குறைபாடுகள்
• ADHD
• Developmental Coordination Disorder
• மொழிக் குறைபாடு
• அறிவுசார் குறைபாடு

மொழி வளர்ச்சி சிரமம் பொதுவாகக் காணப்படலாம். சில குழந்தைகள் குழந்தைப் பருவத்தைத் தாண்டியும் குறைந்த அளவிலான பேச்சுத் திறனுடன் இருக்கலாம்.

மனநல நிலைகள்

• Anxiety
• Oppositional Defiant Disorder
• Tic Disorders / Tourette Syndrome
• Obsessive-Compulsive Disorder
• Depressive Disorders
• Bipolar Disorder
• Schizophrenia
• உணவு தொடர்பான சிக்கல்கள்
• பாலின அடையாளம் அல்லது பாலினம் தொடர்பான வேறுபாடுகள்

மருத்துவ நிலைகள்

• Epilepsy
• உணவு உட்கொள்ளும் சிரமங்கள்
• Gastrointestinal disorders
• மரபணு நிலைகள்
• கேள்வித்திறன் குறைபாடு
• பிறவியிலேயே காணப்படும் metabolic disorders
• உடல் பருமன்
• பார்வைச் சிக்கல்கள்
• பல் தொடர்பான பிரச்சினைகள்

ஆட்டிசம் கொண்ட குழந்தைகளுக்கு தொடர்ந்து மருத்துவ மற்றும் வளர்ச்சி கண்காணிப்பு வழங்குவது முக்கியம்.

.கல்வி மற்றும் வாழ்க்கை மாற்றங்கள்

குழந்தையின் கல்வித் தேவைகள் அவர்களின் வளர்ச்சி, திறன் மற்றும் ஆதரவு தேவைகளைப் பொறுத்து மாறுபடும்.

ஆரம்பகாலத்தில்:

• ஆரம்பகால தலையீட்டு திட்டங்கள்
• மொழி மற்றும் தொடர்பாடல் ஆதரவு
• சமூகத் திறன் பயிற்சி
• விளையாட்டு மற்றும் கற்றல் நடவடிக்கைகள்
• பெற்றோர் பயிற்சி

வழங்கப்படலாம்.

பள்ளி வயதில் குழந்தைக்கு:

• பொதுப் பள்ளி
• சிறப்புக் கல்விப் பள்ளி
• தனிப்பட்ட கல்வித் திட்டம்
• கற்றல் ஆதரவு
• சிறப்பு கல்வி சேவைகள்

போன்றவை தேவைக்கேற்ப வழங்கப்படலாம்.

கல்வியின் நோக்கம் கல்வித் திறன்களை மட்டுமல்லாமல்:

• வாசிப்பு மற்றும் எழுத்து
• கணிதம்
• தொடர்பாடல்
• சமூக மற்றும் உணர்ச்சி நல்வாழ்வு
• சுயசார்பு
• அன்றாட வாழ்க்கைத் திறன்கள்
• பாலியல் மற்றும் பாதுகாப்புக் கல்வி
• கல்வி மற்றும் தொழில் வழிகாட்டுதல்

போன்ற திறன்களையும் வளர்ப்பதாக இருக்க வேண்டும்.

குழந்தை ஒரு கல்வி நிலையிலிருந்து மற்றொரு நிலைக்கு அல்லது பள்ளியிலிருந்து வயது வந்தோர் வாழ்க்கைக்கு மாறும்போது, முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட transition support வழங்கப்படுவது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

பராமரிப்பாளர் மற்றும் குடும்ப ஆதரவு

ஆட்டிசம் குழந்தையை மட்டுமல்லாமல், குடும்ப உறுப்பினர்கள் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களையும் பாதிக்கக்கூடும். எனவே குடும்பத்திற்கும் தேவையான தகவல் மற்றும் ஆதரவு வழங்கப்பட வேண்டும்.

பராமரிப்பாளர்களுக்கு:

• ஆட்டிசம் குறித்த சரியான தகவல்
• நோயறிதலைப் புரிந்துகொள்ளுதல்
• கல்வி வாய்ப்புகள்
• தலையீட்டு முறைகள்
• சமூக ஆதரவுகள்
• நிதி மற்றும் நலத்திட்டங்கள் பற்றிய தகவல்
• பெற்றோர் பயிற்சி
• நேர்மறையான பெற்றோர் அணுகுமுறைகள்
• ஆதரவு குழுக்கள்
• மனநல மற்றும் உணர்ச்சி ஆதரவு

போன்றவை தேவையாக இருக்கலாம்.

குடும்பத்தின் சமாளிக்கும் திறன், பெற்றோர் மனநலம் மற்றும் குடும்ப உறவுகள் ஆகியவற்றையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

பராமரிப்பாளர்கள் தனியாக அனைத்து சுமைகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளாமல், குடும்பத்தினர், நண்பர்கள், சமூக சேவை நிறுவனங்கள் மற்றும் பொருத்தமான நிபுணர்களிடமிருந்து ஆதரவைப் பெறுவது முக்கியம்.

ஆட்டிசம் கொண்ட குழந்தைகள் மற்றும் அவர்களின் குடும்பங்கள் சமூகத்தில் சம உரிமையுடனும் மரியாதையுடனும் பங்கேற்கக்கூடிய உள்ளடக்கிய சூழலை உருவாக்குவது அனைவரின் பொறுப்பாகும்.

முடிவுரை

ஆட்டிசம் என்பது ஒரு நரம்பியல்-வளர்ச்சிக் நிலையாகும். ஒவ்வொரு ஆட்டிசம் கொண்ட நபரும் தனித்துவமான திறன்கள், தேவைகள் மற்றும் சவால்களைக் கொண்டிருக்கலாம்.

ஆரம்பகால அறிகுறிகளை அடையாளம் காணுதல், சரியான நிபுணர் மதிப்பீடு, தனிநபருக்கேற்ற தலையீடு, கல்வி ஆதரவு, குடும்ப ஆதரவு மற்றும் சமூக உள்ளடக்கம் ஆகியவை ஆட்டிசம் கொண்ட குழந்தையின் முழுமையான வளர்ச்சிக்கு முக்கியமானவை.

ஆட்டிசத்தை ஒரு குறையாக மட்டும் பார்க்காமல், குழந்தையின் திறன்கள் மற்றும் தேவைகளைப் புரிந்து கொண்டு, அவர்களுக்கு ஏற்ற ஆதரவை வழங்குவது மிகவும் முக்கியமானது.